Biblia bogata jest w bardzo różne formy literackie. Pieśń nad Pieśniami to najsłynniejszy poemat liryczny o tematyce miłosnej. Streszczenie i opracowanie utworu prezentujemy poniżej. Przeczytaj albo posłuchaj. Biblia - Pieśń nad Pieśniami (fragmenty): streszczenie, opracowanie To view this video please enable JavaScript, and consider upgrading to a web browser that supports HTML5 video Spis treściBiblia - Pieśń nad Pieśniami: najważniejsze informacjeBiblia - Pieśń nad Pieśniami: streszczenieBiblia - Pieśń nad Pieśniami: opracowanieBiblia - Pieśń nad Pieśniami: dla ambitnych Niewątpliwie przynajmniej kilka razy słyszałeś fragmenty bibilijnej Pieśni nad Pieśniami. Jest to jedna z najpiękniejszych ksiąg Starego Testamentu. Czasami jej fragmenty odczytuje się na ślubach i nic w tym dziwnego, skoro uznaje się, że księga ta składa się z pieśni weselnych, które zostały nieco przypadkowo ułożone w jeden zbiór. Opowiada historię dwójki kochanków, którą w wielu interpretacjach tłumaczy się jako historię miłości Boga i Jego Kościoła. Pamiętaj jednak, że w Pieśni nad Pieśniami ani razu nie pojawia się imię Boga. Dlatego można tę opowieść interpretować jako historię miłości kobiety i mężczyzny. To właśnie Pieśń nad Pieśniami jest jednym z tych tekstów, dzięki którym o Biblii mówi się jako o księdze miłości. Przeczytaj albo posłuchaj naszego opracowania do końca. Dowiesz się z niego wszystkiego o tym, kim mogą być bohaterowie Pieśni nad Pieśniami, a także poznasz motywy, które są wykorzystane w tej części Starego Testamentu. Pozwoli ci to wykazać się przy interpretowaniu innych dzieł kultury. Zaczynamy od najważniejszych informacji. Biblia - Pieśń nad Pieśniami: najważniejsze informacje Pieśń nad Pieśniami: To poemat miłosny w formie dialogu między Oblubieńcem a Oblubienicą, którzy opisują swoją miłość. Jest to jedna z ksiąg dydaktycznych Starego Testamentu. Pieśń nad Pieśniami oznacza po prostu „pieśń najdoskonalszą”. Powstała najprawdopodobniej w połowie czwartego wieku przed naszą erą. Jej autorstwo przypisywano Salomonowi – stąd czasami określa się ją mianem Pieśni Salomona. Ostatecznie autorstwo się nie potwierdziło (Salomon żył wcześniej). Autor Pieśni nad Pieśniami jest więc nieznany. Według niektórych hipotez Pieśń nad Pieśniami to zbiór pieśni wykonywanych na weselach, co tłumaczyłoby tak czytelną koncentrację księgi na jednym tylko temacie. Nie mówi się tutaj ani razu o Bogu, ani narodzie wybranym. Tematem jest po prostu miłość. Nie sposób nie zauważyć, że opisy są wyjątkowo zmysłowe, nie brakuje obrazów kobiecego ciała. Część interpretacji pokazuje jednak, że za zmysłowym obrazem miłości między Oblubieńcem a Oblubienicą kryją się wskazówki dotyczące duchowej natury miłości (trochę nie pasowałoby, żeby w Biblii mówić tylko o ciele, prawda?). Pieśń nad Pieśniami jest lepsza niż popularny romans filmowy lub któraś z literackich opowieści o miłości. Może się schować „Romeo i Julia”, „Tristan i Izolda”, a tym bardziej Tadeusz i Zosia. Tutaj jest miłość, pożądanie, uwielbienie kobiecego ciała. Otwórz i przekonaj się na własne oczy, naprawdę warto. Słynny cytat: „Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący” nie pochodzi z Pieśni nad Pieśniami, ale z drugiego słynnego fragmentu Biblii mówiącego o miłości, czyli „Hymnu o miłości” z Pierwszego Listu do Koryntian. Tyle na początek. Czas na konkrety. Jak to w Biblii bywa, znów lądujemy w bliżej nieokreślonym czasie i przestrzeni. Pieśń nad Pieśniami opowiada bowiem uniwersalną historię miłości dwojga ludzi, której nie należy odnosić do żadnej konkretnej pary. Można za to podejrzewać, że duża część opisów wywodzi się z czasów rządów króla Salomona i jego następców – świadczą o tym zmysłowe opisy kobiecego ciała, bogactwo strojów, przepych. Mamy dwójkę bohaterów. Tym razem będzie więc wyjątkowo prosto. Jest on – Oblubieniec i ona – Oblubienica. Jest to para kochanków związanych silnymi więzami miłości. Niewiele więcej o nich wiemy, ponieważ głównym przedmiotem ich opisu jest łączące ich uczucie. Warto jednak zwrócić uwagę, że często w utworze padają określenia: „król” i „królowa”. Uważaj, bo to wcale nie znaczy, że mamy do czynienia z parą królewską. W tradycji żydowskiej, z której niewątpliwie wywodzi się Pieśń nad Pieśniami, określeń tych używano w stosunku do pary młodej. Należy więc podejrzewać, że jesteśmy w sytuacji zaślubin, co podkreśla nie tylko tematyka utworu, lecz także sposób, w jaki zwracają się do siebie bohaterowie. O niej wiemy, że pracuje w winnicy, o nim, że jest pasterzem. Chór zwraca się do nich jako Salomona i Sulamitki, choć nie do końca wiadomo, co oznacza to drugie określenie. Biblia - Pieśń nad Pieśniami: streszczenie Pieśń nad Pieśniami składa się z sześciu zamkniętych całości, odrębnych pieśni, z których każda opisuje miłość Oblubieńca i Oblubienicy. Pieśni mają formę dialogu między ukochanymi, których rozmowę od czasu do czasu komentuje chór. W Prologu zakochana młoda dziewczyna opowiada o swoim ukochanym. Mówi o tym, jak bardzo go kocha, jak potrzebuje jego pocałunków, poczucia, że jest blisko. Rozkoszny jest jego zapach, dźwięk jego imienia. Dziewczyna wprost mówi o pragnieniu zmysłowego kontaktu z Oblubieńcem. Uprzedzaliśmy, że będzie zmysłowo. W Pieśni nad Pieśniami jest tak od samego początku. Przy okazji, dziewczyna nie jest głupia – wie, że chłopak ma powodzenie, tym bardziej jest więc dumna z tego, że wybrał właśnie ją. W pieśni pierwszej dziewczyna nadal tęskni za Oblubieńcem. Dowiadujemy się o nim tyle, że chyba jest pasterzem, bo bohaterka zastanawia się, gdzie wypasa swoje stada. O sobie mówi, że pracuje w winnicy. Znów więcej uwagi poświęca jemu niż sobie. Mówi o tym, że Oblubieniec pachnie mirrą i gałązkami henny, a ich posłanie będzie pachnieć ziemią. Pojawiają się więc mocne, intensywne, zmysłowe zapachy. Tutaj nie ma miejsca na słodki róż i kwiatuszki, wręcz przeciwnie. Atmosfera od samego początku jest naprawdę gorąca. Dziewczyna ponownie podkreśla, że jej ukochany jest znacznie lepszy od wszystkich innych znanych jej chłopców. O samej sobie mówi zaś, że jest chora z miłości i marzy o zbliżeniu z ukochanym. W międzyczasie pojawia się głos Oblubieńca. On również tęskni za swoją ukochaną. O czym może myśleć? Oczywiście o jej ciele – policzkach, szyi. Jest hojny – chce jej dać kolczyki, a przy okazji myśli o tym, jak będzie wyglądał ich wspólny dom. Tęsknota i sielanka – tak można byłoby podsumować dwie pierwsze pieśni. W pieśni drugiej dziewczyna przygotowuje się na odwiedziny chłopaka. W międzyczasie on ją woła. Mówi, że skończyła się zima, jest wiosna, nadszedł czas pieśni. Ostatecznie to jednak on się spóźnia i nie przychodzi. Dziewczyna wychodzi z domu, aby go poszukać. Na szczęście znajduje swojego ukochanego, a ten mówi, że jest idealna i bez skazy. W trzeciej pieśni głos ma chór. Opowiada o tym, jak od strony pustyni w lektyce zbliża się król Salomon (stąd też pomysły, aby to właśnie jemu przypisywać autorstwo Pieśni nad Pieśniami). Mamy piękny orszak, bogato zdobiony baldachim, lektykę wyściełaną purpurą. Ogólnie przepych, przepych i jeszcze raz przepych. Sam Salomon nosi diadem z dnia swoich zaślubin. W ten sposób sygnalizuje się, że tematem tej pieśni jest właściwie wesele i celebracja związku Oblubieńca z Oblubienicą. Mężczyzna po raz kolejny wychwala piękno kobiety. Oczekuje, aż ta przyjdzie do niego. Odchodzi od zmysłów z powodu tego czekania. Widać jak silnie ona na niego działa. Tutaj pojawiają się określenia, które potem mężczyźni na całym świecie będą eksploatować przez wieki: kobieta jest miodem i mlekiem, źródłem życia, pięknym ogrodem. W pieśni czwartej ona opowiada o tym, jak lekko śpiąca już czekała na to, aż przyjdzie do niej ukochany. Była wykąpana i gotowa do snu. Kiedy on już zapukał do drzwi i próbował ją zachęcić, aby do niego wyszła, ona – jak to kobieta – zastosowała standardową grę. A to, że już ma umyte stopy, że już się jej nie chce ubierać sukni… Wszyscy to znamy – chcę, ale jednak mi się nie chce. Jak reaguje Oblubieniec? Wkłada rękę przez drzwi, aby dotknąć ręki kochanki. Ta próbuje w tym geście zamknąć całą swą miłość, ale jak to zwykle bywa – bez rozmowy nie ma porozumienia. Mężczyzna uznaje, że kobieta nie chce mieć z nim nic wspólnego, więc odchodzi. Teraz to ona musi się pokajać. Szuka go, krzyczy w ciemności. I znów – motyw, który potem świetnie wykorzysta wielu literatów i reżyserów. Zrozpaczona Oblubienica szuka swojego kochanka, ale napotyka straż. Ta z kolei bierze ją za prostytutkę. Straż bije kobietę, odziera z pięknego płaszcza i kaleczy jej delikatne ciało. Podsumowując: to dramatyczny moment w całej historii. Kiedy chór pyta, gdzie jest Oblubieniec, mówi, że pasie stado w ogrodzie. W międzyczasie i ona i on myślą o tym, jak to drugie jest dla nich ważne. Pieśń piąta rozpoczyna się od przechadzki dziewczyny po ogrodzie. Bohaterka podziwia roślinność i przy okazji spotyka orszak królewski, który nazywa ją Szulamitką. Pojawia się Oblubieniec, który ponownie zachwyca się dziewczyną. Ta zachęca, aby poszedł z nią. Para się pogodziła. Pieśń szósta to właściwie podsumowanie całej Pieśni nad Pieśniami. Bardzo dużo tutaj pochwał dla miłości, zadumy nad jej siłą. Bohaterowie wyrażają przekonanie, że miłość jest w stanie zwyciężyć wszystko i pokonać każde zrządzenie losu. Padają słynne zdania o tym, że miłości nie można kupić, nie można także ugasić jej żaru, a ona sama jest silniejsza od śmierci. Para jest już nierozłączna i z takim przekonaniem zostawia swoich słuchaczy. Biblia - Pieśń nad Pieśniami: opracowanie Pieśń nad Pieśniami to przepiękny utwór, zarówno pod względem obrazowania, jak i języka poetyckiego, a także samej treści. To wyjątkowy opis bardzo zmysłowej relacji łączącej kobietę i mężczyznę, przedstawiony z odpowiednim żarem i emocjami, wyraźnym odesłaniem do cielesnego charakteru tej relacji bez natrętnych i dosadnych określeń. Z Pieśni nad Pieśniami niejeden poeta mógłby się uczyć, jak wysławiać miłość. I to właśnie przy literackich obrazach miłości przyda ci się wiedza z tej lektury. Kiedy możesz ją wykorzystać? Jeśli będziesz chciał opowiedzieć, jak wielką siłą jest miłość. Jeśli będziesz chciał powiedzieć, że miłość od samego początku była uznawana za silniejszą od śmierci. Przy nawiązywaniu do zmysłowego, cielesnego aspektu miłości (na przykład w kontekście utworów młodopolskich). Przy pokazywaniu, że relacja miłosna jest skomplikowana i niekiedy trudna. Pamiętaj o motywach: miłości zwyciężającej wszystko, miłości łaskawej, miłości zmysłowej, miłości utraconej, której trzeba szukać, miłości odzyskanej. Pamiętaj też, że Pieśń nad Pieśniami to nie tylko utwór o miłości. Nie możesz zapominać, że znajduje się w Biblii, co oznacza, że kontekstu religijnego nie da się tutaj zupełnie pominąć. Musisz pamiętać, że najpierw czytano Pieśń nad Pieśniami dosłownie. Uważano ją za zbiór pieśni weselnych, czyli po prostu element obrzędowości nie tylko żydowskiej, ale być może także arabskiej. Z czasem pojawiła się interpretacja alegoryczna. Alegoria, czyli przedstawienie jakiejś myśli albo idei za pomocą obrazu, albo symbolu. Jak myślisz, czyim obrazem mogą być Oblubieniec i Oblubienica? Wersji jest co najmniej kilka, choć wszystkie kręcą się wokół relacji Bóg – Kościół. Może to więc być układ: Bóg – Izrael, Mesjasz – naród wybrany, Bóg – Najświętsza Maria Panna, Chrystus – Nowy Kościół, Bóg – ludzkość, która po okresie niewiary powraca do swojego Pana, Chrystus – każdy człowiek (Oblubienica jako każdy członek Kościoła). W ten sposób Pieśń nad Pieśniami można traktować jako alegoryczne przedstawienie skomplikowanej relacji między Bogiem a jego Kościołem. Możemy się w niej doszukać wielkiej miłości, ale i burz, silnych więzów i bolesnych rozstań. Pieśń nad Pieśniami może ci się przydać w wielu różnych kontekstach, zarówno religijnych, jak i obrazów miłości. Pamiętaj, że niezależnie od tego, o jakiej miłości mówimy, zawsze jest ona silniejsza niż śmierć. Ten obraz miłości Boga do ludzi będzie opiewał Jan Kochanowski w swoich pieśniach, z tego przekonania będą czerpać romantycy, w końcu ten model utrwali się w doskonale znanej ci popkulturze. Biblia - Pieśń nad Pieśniami: dla ambitnych Pieśń nad Pieśniami ma swój odpowiednik w Nowym Testamencie. Są nim dwa hymny o miłości pochodzące z listów świętego Pawła Apostoła, w tym ten najsłynniejszy, z Pierwszego Listu do Koryntian, który przytoczyliśmy ci na początku nagrania. W tradycji kościelnej bardzo często sięgali do nich mistycy, między innymi święty Jan od Krzyża. Mocno nawiązuje do tej alegorii również dzieło poświęcone innej mistyczce, czyli rzeźba Berniniego „Ekstaza świętej Teresy”. Jeśli widziałeś film „Anioły i Demony”, to pewnie wiesz, którą rzeźbę mamy na myśli. Jeśli przyjdzie ci omawiać ten utwór, możesz odwołać się między innymi do słynnego cyklu grafik Salvadora Dalego z tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego pierwszego roku. Ponadto wielu muzyków inspirowało się Pieśnią nad Pieśniami, między innymi Jan Sebastian Bach, Mozart czy Krzysztof Penderecki. Słynny malarz żydowskiego pochodzenia Marc Chagall również w swoich obrazach nawiązywał do przedstawień Oblubieńca i Oblubienicy, a także Dawida i Batszeby (historia ich związku to z kolei wstęp do jednego z psalmów z Księgi Psalmów).Poznałeś/poznałaś właśnie fragment Pieśni nad Pieśniami. Pieśń nad Pieśniami” to jedna z ksiąg mądrościowych Starego Testamentu. Jest to jedyna w Biblii księga, która z pozoru nie mówi o Bogu i narodzie wybranym, nie zawiera żadnej myśli religijnej. Jej treść stanowi pochwałę ludzkiej miłości, wzbogaconej o Drodzy Narzeczeni Przedstawiam Wam treści czytań z nowego testamentu. Są to również czytania do wyboru. Z reguły czyta się na ślubach jedno czytanie. Nie musi być ono ze starego testamentu, może być z nowego. Jest to kwestia ustaleń. Treści z nowego testamentu są dla nas bardziej zrozumiałe. Dlatego warto się zastanowić nad terścią Na mszy świętej czyta się zwykle: * Pierwsze czytanie ze starego testamentu (po nim następuje psalm responsoryjny) * Drugie czytanie z nowego testamentu (po nim następuje alleluja) * Ewangelię. W tygodniu czyta się: * Pierwsze czytanie ze starego testamentu (po nim następuje psalm responsoryjny) (po nim następuje alleluja) * Ewangelię. Na ślubach zaś: * Pierwsze czytanie ze starego lub nowego testamentu (po nim następuje psalm responsoryjny) (po nim następuje alleluja) * Ewangelię. A oto teksty do wyboru. Nowy testament Drugie czytanie 1, Rz 8, Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian Bracia: Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby wraz z Nim i wszystkiego nam nie darować? Któż może wystąpić z oskarżeniem przeciw tym, których Bóg wybrał? Czyż Bóg, który usprawiedliwia? Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej - zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami? Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co wysokie, ani co głębokie, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. Oto słowo Boże. Czytanie drugie 2, Rz 12, (lub -18) Miłość żąda ofiary Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe. Miłość niech będzie bez obłudy! Miejcie wstręt do złego, podążajcie za dobrem! W miłości braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi! W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie! Nie opuszczajcie się w gorliwości! Bądźcie płomiennego ducha! Pełnijcie służbę Panu! Weselcie się nadzieją! W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie - wytrwali! Zaradzajcie potrzebom świętych! Przestrzegajcie gościnności! --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Błogosławcie tych, którzy was prześladują! Błogosławcie, a nie złorzeczcie! Weselcie się z tymi, którzy się weselą, płaczcie z tymi, którzy płaczą. Bądźcie zgodni we wzajemnych uczuciach! Nie gońcie za wielkością, lecz niech was pociąga to, co pokorne! Nie uważajcie sami siebie za mądrych! Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi! Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi! Oto słowo Boże. Drugie czytanie 3, 1 Kor 6, Ciało jest przybytkiem Ducha Świętego Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian Bracia: Ciało nie jest dla rozpusty, lecz dla Pana, a Pan dla ciała. Bóg zaś i Pana wskrzesił i nas również swą mocą wskrzesi z martwych. Czyż nie wiecie, że ciała wasze są członkami Chrystusa? Ten zaś, kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem. Strzeżcie się rozpusty; wszelki grzech popełniony przez człowieka jest na zewnątrz ciała; kto zaś grzeszy rozpustą, przeciwko własnemu ciału grzeszy. Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie? Za [wielką] bowiem cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele! Oto słowo Boże. Drugie czytanie 4, 1 Kor 12,31 - 13,8a Pochwała prawdziwej miłości Bracia: Starajcie się o większe dary: a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą. Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic bym nie zyskał. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje. Oto słowo Boże. Drugie czytanie 5, Ef 5,2a. 21-33 Tajemnica małżeństwa Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan Bracia: Postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus nas umiłował i samego siebie wydał za nas. Poddani bądźcie sobie wzajemnie w bojaźni Chrystusowej. Żony niechaj będą poddane swym mężom jak Panu, bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus głową Kościoła: On, Zbawca Ciała. Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i zony mężom - we wszystkim. Mężowie miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby osobiście stawić przed sobą Kościół jako chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany. Mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz każdy je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus - Kościół, bo jesteśmy członkami Jego Ciała. Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją, i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła. W końcu więc niechaj także każdy z was tak miłuje swą żonę jak siebie samego. A żona niech się odnosi ze czcią do swego męża. Oto słowo Boże. Drugie czytanie 5a, Ef 5, Tajemnica małżeństwa czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan Bracia: Postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus nas umiłował i samego siebie wydał za nas. Mężowie miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby osobiście stawić przed sobą Kościół jako chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany. Mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz każdy je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus - Kościół, bo jesteśmy członkami Jego Ciała. Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją, i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła. Oto słowo Boże. Drugie czytanie 6, Kol 3,12-17 Życie w miłości i dziękczynieniu Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan Bracia: Jako wybrańcy Boży - święci i umiłowani - obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy! Na to zaś wszystko przyobleczcie miłość, która jest więzią doskonałości. A sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni! Słowo Chrystusa niech w was przebywa z całym swym bogactwem: z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie przez psalmy, hymny, pieśni pełne ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. I wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego. Oto słowo Boże. Drugie czytanie 7, 1 P 3,1-9 Jednomyślność i współczucie w rodzinie chrześcijańskiej Czytanie z listu świętego Piotra Apostoła Umiłowani: Żony niech będą poddane swoim mężom, aby nawet wtedy, gdy niektórzy z nich nie słuchają nauki, przez samo postępowanie żon zostali dla wiary pozyskani bez nauki, gdy będą się przypatrywali waszemu, pełnemu bojaźni, świętemu postępowaniu. Ich ozdobą niech będzie nie to, co zewnętrzne: uczesanie włosów i złote pierścienie ani strojenie się w suknie, ale wnętrze serca człowieka o nienaruszalnym spokoju i łagodności ducha, który jest tak cenny wobec Boga. Tak samo bowiem i dawniej święte niewiasty, które miały nadzieję w Bogu, same siebie ozdabiały, a były poddane swoim mężom. Tak Sara była posłuszna Abrahamowi, nazywając go panem. Stałyście się jej dziećmi, gdyż dobrze czynicie i nie obawiacie się żadnego zastraszenia. Podobnie mężowie we wspólnym pożyciu liczcie się rozumnie ze słabszym ciałem kobiecym! Darzcie żony czcią jako te, które są razem z wami dziedzicami łaski, to jest życia, aby nie stawiać przeszkód waszym modlitwom. Na koniec zaś bądźcie wszyscy jednomyślni, współczujący, pełni braterskiej miłości, miłosierni, pokorni! Nie oddawajcie złem za zło ani złorzeczeniem za złorzeczenie! Przeciwnie zaś, błogosławcie! Do tego bowiem jesteście powołani, abyście odziedziczyli błogosławieństwo. Oto słowo Boże. Drugie czytanie 8, 1 J 3,18-24 Miłujmy czynem i prawdą Czytanie z pierwszego listu świętego Jana Apostoła Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą. Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy, i uspokoimy przed Nim nasze serce. A jeśli nasze serce oskarża nas, to Bóg jest większy od naszego serca i zna wszystko. Umiłowani, jeśli serce nas nie oskarża, mamy ufność wobec Boga, i o co prosić będziemy, otrzymamy od Niego, ponieważ zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co się Jemu podoba. Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał. Kto wypełnia Jego przykazania, trwa w Bogu, a Bóg w nim; a to, że trwa On w nas, poznajemy po Duchu, którego nam dał. Oto słowo Boże. Drugie czytanie 9, 1 J 4,7-12 Bóg jest miłością Czytanie z pierwszego listu świętego Jana Apostoła Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu. W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy. Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my powinniśmy miłować się wzajemnie. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość ku Niemu jest w nas doskonała. Oto słowo Boże. lorelei, 13-10-2007, odsłon: 57886 którzy powołują się na Jana Pawła II. W komentarzu do Pieśni nad Pieśniami Julian Warzecha SAC pisze: „Będziemy stosować w przedstawianiu orędzia Pieśni nad Pieśniami interpretację dosłowną, otwartą jednak na pewne pogłę bienie duchowe”6. Pierwsza część tej deklaracji jest zrozumiała, natomiast dru ga nie jest jasna. Czytania z dnia2022-07-27 - ŚrodaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-28 - Czwartek. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Sarbeliusza Makhluf, prezbiteraRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-29 - Piątek. Wspomnienie św. Marty, Marii i ŁazarzaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangeliaEwangelia A 2022-07-30 - Sobota. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę albo wspomnienie św. Piotra Chryzologa, biskupa i doktora KościołaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieEwangelia 2022-07-31 - Osiemnasta Niedziela zwykłaRozważanieStary lekcjonarzI CzytanieII CzytanieEwangelia Partnerzy Polecane linki Pnp 2, 8-10. 14. 16A; 8, 6-7A Czytanie z Pieśni nad Pieśniami Oto ukochany mój! Oto On! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach. Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty. Miły mój odzywa się i mówi do mnie: „Powstań, przyjaciółko moja, piękna moja i pójdź! Gołąbko moja, ukryta w zagłębieniach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twóji twarz pełna wdzięku”. Mój miły należy do mnie, a ja do niego. On mi powiedział: Połóż mię jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań, żar jej to żar ognia, płomień Pana. Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Oto słowo Boże. Wsparcie Zostań naszym Patronem Modlitwa na dzisiajZaufanie w Opiekę PańskąPięć Przykazań KościelnychUwielbienie Miłosierdzia Bożego (1) Rozważania nt. Litanii Loretańskiej Dzień 1 Dzień 2 Dzień 3 Dzień 4 Dzień 5 Dzień 6 Dzień 7 Dzień 8 Dzień 9 Dzień 10 Dzień 11 Dzień 12 Dzień 13 Dzień 14 Dzień 15 Dzień 16 Dzień 17 Dzień 18 Dzień 19 Dzień 20 Dzień 21 Dzień 22 Dzień 23 Dzień 24 Dzień 25 Dzień 26 Dzień 27 Dzień 28 Dzień 29 Dzień 30 Dzień 31 Zobacz całośćAktualności2021-05-03 Gotowe są już kolejne księgi Starego Testamentu, a są nimi: Księga Nahuma Księga Habakuka Księga Sofoniasza Księga Aggeusza Księga Zachariasza Księga Malachiasza 2021-04-27 Dostępna jest już również Księga Micheasza. Zapraszamy. 2021-04-27 Zapraszamy do wysłuchania Księgi Jonasza. 2021-04-23 Mamy jeszcze na dziś Księgę Ozeasza dla Was. Owocnego słuchania. 2021-04-23 Kolejna księga Starego Testamentu gotowa, oto Księga Daniela. Zapraszamy. W „Pieśni nad pieśniami” miłość jest zjawiskiem niesamowitym, pięknym i widocznym na wielu płaszczyznach, chociażby takich jak sacrum i profanum. Według biblijnego obrazu miłości jest ona czymś niezniszczalnym i niemożliwym do pokonania, co widać również w micie o Orfeuszu i Eurydyce oraz „Tristanie i Izoldzie”.
Ślub kościelny to podniosła i bardzo wzruszająca uroczystość, a towarzyszą jej czytania na ślub, jak i psalmy. Jest to szczególnie istotne wydarzenie w życiu wielu ludzi. Para młoda zapamięta je z pewnością do końca swoich dni. Na taką okazję, w Kościele przygotowano specjalne mszalne czytania, podkreślając przy tym piękno małżeńskiej drogi. Nie każda z par planujących własny ślub kościelny, zdaje sobie sprawę z tego, iż decyzja odnośnie tego jakie pieśni zostaną wykonane przez organistę, jak i jakie czytanie skierowane będzie do zgromadzonych tam osób, może być podjęta przez przyszłych nowożeńców. Personalizacja uroczystości zaślubin, czyli czytanie na ślubie Niektóre spośród par młodych pragną zaznaczyć jeszcze bardziej charakter przygotowanej uroczystości i dodać jej osobisty wymiar. Jest to najistotniejszy dzień w ich życiu i pragną, aby był on zupełnie wyjątkowy, wybierając samodzielnie psalmy oraz czytania na ślub ze strony zank Młodzi winni nieco wcześniej uprzedzić w tym temacie księdza, ponieważ on też musi się przygotować do danej uroczystości. Teksty liturgiczne mogą przeczytać świadkowie, rodzina czy też przyjaciele. Dzięki temu słowa wypowiedziane w stronę nowożeńców zyskają jeszcze większą wartość. Jakie czytanie na ślub będzie najlepsze? Przyszli Państwo Młodzi winni podjąć decyzję odnośnie wyboru czytania, jak i psalmów na ślub według wytycznych danego kościoła. Pierwsze z czytań ślubnych musi być przygotowane ze Starego Testamentu, zaś drugie z nich z Nowego Testamentu. Do wyboru mamy kilka czytań przeznaczonych specjalnie do tego celu. Pierwsze z czytań ze Starego Testamentu, możemy wybierać z poniżej wymienionych: Gody baranka (w czasie Wielkanocy),Stworzenie mężczyzny oraz niewiasty,Stworzenie kobiety,Pieśń nad pieśniami,Tobiasz,Rebeka,Modlitwa Sary i Tobiasza,Przymierze,Dobra żona. Czytania na ślub należące do Nowego Testamentu: Hymn do miłości,Droga małżonków do świętości,Miłość małżeńska,Nauki do męża i żony,Życie podług przykazań,Bóg nas umiłował,Życie chrześcijanina,Ciało człowieka,Miłość Boża,Miłość Małżeńska.
I tak Pieśń nad Pieśniami stała się, zarówno w literaturze chrześcijańskiej, jak i judaistycznej, źródłem poznania i doświadczenia mistycznego, w którym wyraża się istota W wielu polskich parafiach księża pozwalają Młodym wybrać czytania i pieśni na mszę wyborze narzeczeni zazwyczaj mają możliwość skorzystania z przygotowanej wcześniej listy czytań ślubnych, ale mogą również zgłosić własne propozycje. W tym drugim przypadku kapłan przewodniczący liturgii musi zaakceptować wybrane przez przyszłych małżonków teksty najpopularniejszych i zarazem najpiękniejszych czytań ślubnych wygląda następująco:I czytanie (wraz z przypisanym mu psalmem)• Stworzenie mężczyzny i kobiety (Rdz 1, 26-31) – psalm: „Pełna jest ziemia łaskawości Pana”• Ustanowienie małżeństwa (Rdz 2, 18-24) – psalm: „Niech imię Pana będzie pochwalone”• Małżeństwo Izaaka i Rebeki (Rdz 24, 48-51, 58-67) – psalm: „Nasz Pan jest dobry dla wszystkich swych dzieci”• Małżeństwo Tobiasza (Tb 7,6-14) –psalm: „Pełna jest ziemia łaskawości Pana”• Modlitwa Tobiasza i Sary (Tb 8,4b-8) – psalm: „Nasz Pan jest dobry i bardzo łaskawy”• Z Księgi Przysłów o niewieście, co się boi Pana (Prz 31,10-13, 19-20, 30-31) – psalm: „Błogosławiony, kto się boi Pana”• Pieśń nad Pieśniami (Pnp 2, 8-10, 14, 16; 8, 6-7) – psalm: „Błogosławiony, kto się boi Pana”• O dobrej żonie z Księgi Syracydesa (Syr 26, 1-4, 13-16) – psalm: „Przez całe życie będę sławił Pana”• w okresie Wielkanocnym Gody Baraka z Apokalipsy św. Jana (Ap 19, 1, 5-9) – psalm: „Niech imię Pana będzie pochwalone”.II czytanie• Miłość żąda ofiary (Rz 12,1-2, 9-18);• Ciało jest przybytkiem Ducha Świętego (1 Kor 6, 13-15, 17-20)• Hymn o miłości (1 Kor 12,31-13,8)• O wzajemnym miłowaniu żony i męża (Ef 5, 1-2, 21-33)• Życie w miłości i dziękczynieniu (Kol 3, 12-17)• O życiu małżeńskim (1 P 3, 1-9)• Bóg jest miłością (1 J 4, 7-12)Aklamacja przed Ewangelią• Bóg jest miłością, miłujmy się wzajemnie, jak Bóg nas umiłował. • Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg w nas mieszka, i miłość ku Niemu jest w nas doskonała.• Każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. • Kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg w nim Osiem błogosławieństw (Mt 5, 1-12)• Dom zbudowany na skale (Mt 7,21,24-29)• Nierozerwalność małżeństwa (Mt 19, 1-9 albo Mk 10, 6-9)• Wielkie przykazanie miłości (Mt 22,35-40)• Cud na weselu w Kanie Galilejskiej (J 2, 1-11)• Miłość na wzór Chrystusa (J 15, 12-16)• Aby stanowili jedno (J 17,20-26) Informator Co to są gorzkie żale?Gorzkie żale to nabożeństwo wielkopostne, odprawiane w połączeniu z wystawieniem Najświętszego Sakramentu oraz kazaniem żale nawiązują strukturalnie do dawnej Jutrzni; składają się z trzech części, a rozpoczynają Zachętą/Pobudką (... Czy kościół uznaje kremację?Stanowisko Kościoła katolickiego odnośnie praktyki kremacji zostało przedstawione i omówione w Instrukcji „Ad resurgendum cum Christo” ogłoszonej przez Kongregację Nauki Wiary w 2016 r. Zgodnie z treścią tego dokumentu Kościół niezmiennie preferuj... Jak przebiega proces stwierdzenia nieważności małżeństwa?Instytucja rozwodu stoi w sprzeczności z katolicką nauką o nierozerwalności małżeństwa sakramentalnego. Tym samym funkcjonujący w języku potocznym termin „rozwód kościelny” jest terminem Kościele katolickim rozwodów nie ma w ogóle. Co pr... Czy po spowiedzi trzeba przyjąć komunię?Czy po spowiedzi trzeba przyjąć komunię? Nie trzeba, ale jak najbardziej można. Zakończona rozgrzeszeniem spowiedź nie zobowiązuje nas do przyjęcia komunii świętej, ale daje nam taką możliwość. Przypominamy bowiem, że zgodnie z prawem kanonicznym:... Zobacz więcej Modlitewnik Zobacz więcej Tytuł księgi - Pieśń nad Pieśniami - znaczy tyle co pieśń najdoskonalsza. Rzeczywiście ta księga biblijna znalazła wiele uznania i uwielbienia wśród czytelników zarówno żydowskich, jak i chrześcijańskich. Już na przełomie I i II stulecia naszej ery rabbi Akiba wygłosił następującą opinię pochwalną: Świat cały nieZ Wikiźródeł, wolnej biblioteki. Pieśń nad Pieśniami. Pieśń nad Pieśniami. Ujednoznacznienie. Tytuł ten odnosi się do więcej niż jednego tekstu. w Biblii Królowéj Zofii – pierwszy przekład na język polski (księga zaginiona) w Biblii Gdańskiej – przekład protestancki. w Biblii Wujka (wyd. z 1840 roku) – przekład
Czytania mszalne. PIERWSZE CZYTANIE. Pnp 8,6-7. Jak śmierć potężna jest miłość Czytanie z Pieśni nad Pieśniami. Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań; żar jej to żar ognia, płomień Pana..
